Bai ACSUR-Las Segovias, zein Hegoa, garapenerako politiken  inguruan sakontzen  adituak diren erakunde bezela, feminismoari loturik doan hausnarketa eraman dute aurrera honakoan. Ondorio gisa, ez dagoelako garapen polítika baliogarririk, ikuspegi feminista batetik ez badago eginda.

Horrela izanda, topaketa honek, agenda politiko bat eratzea izango du helburu. Egungo globalizazio egoeran eta zibilizazio krisian (ekologikoa, demografikoa, balioak, finantzak, etab.) ematen diren
feminismoaren gai gakoak identifikatu nahi ditugu. Alde batetik, elkarrizketa eta elkartrukerako gunea sortuko dugu, garapenaren inguruan lan egiten duten elkarteen parte hartzea bermatuta dago, baita Hego Amerikako mugimendu feministarena ere. Garapenerako Gobernuz Kanpoko Erakundeak eta Iparraldeko zein Hego Amerikako mugimendu feministen arteko lotura bultzatzeko gunea sortu nahi dugu, elkartasun eta lankidetza mugimenduetan agenda feministarekin bat datozen joera eta praktika kritikoa sortzeko.

Emakumeen eskubide ekonomikoak, zaintza krisiarekin lotuta; emakumeen eginkizuna  gatazka egoeretan; baita emakumeen eragina politikan eta gizarte parte hartzean izango dira bereziki landuko diren gaiak. Beti ere garapenaren inguruan egiten diren politikei begira, baina gure artean –Iparraldean-lortu beharreko erronkei ere.

HEGOA eta ACSUR-Las Segovias-ek, 2010eko Maiatzaren 27 eta 28an, Bilboko EHUko Ekonomia eta Enpresa Zientzia Fakultatean (Sarrikon) aurrera eramango dugun Feminismoak Garapenerako Agendan Topaketa aurkeztu nahi dizuegu. Berri honekin batera, aipatutako topaketa zabaltzeko eratu dugun www.feminismos.hegoa.info web orrialdea ezagutarazi ere.

Topaketa honek Ipar eta Hegoaldeko emakumeak -nortzuk feminismoaren esparruan lan egin eta estrategiak proposatzen dituztenak- eta estrategi hauek ezagutu, bat egin eta suspertu nahi dituzten GGKE-ak bilduko ditu. Asmoa,  genero ikuspegitik, giza garapen iraunkor paradigmatik aurrera jotzea da.

Helburuak bi dira. Alde batetik, eztabaida eta hausnarketarako esparrua sortzea; bestalde, praktika eta diskurtso feministak nazioarteko lankidetzan eta GGKE-en politiketan eta ekintzetan argitasun, energia eta eragin gehiagorekin kokatzea.

Bertan, Hegoaldeko eta Iparraldeko mugimendu feministaren arteko elkarrizketa sendotzeko ahalegina egingo dugu, testuinguruaren arabera garatu diren estrategiak ikustarazi baita, gehienetan sistematizazio formalik gabe, emakumeen nazioarteko mugimenduak eskeinitako ekarpenak ere.

Gertakari honen emaitza nagusia emakumeen giza eskubideak aldarrikatzeko agenda polítiko bat isladatzen saiatuko gara. Agiri hau, topaketan egindako lanetik eratutako emakumeen interesak jasoko dituen emaitza erreibindikatiboa izango da eta Lankidetzan lan egiten duten erakunde, GGKE eta Hegoaldeko zein Iparraldeko mugimendu feministen arteko elkarlana bultzatzeko tresna gisa erabiliko da.

Nahi izanez gero, www.feminismos.hegoa.info zuen kontaktuen artean zabaltzeko eskaera luzatu nahi dizuegu.

Eskerrik asko!!

30 urte asko direla esan dezaket 32 urte izanda, ez dakit beraz,ze nolako giroa egongo zen garai horretan Granadatik 1979an Jardunaldi Feministak ospatu zirenean, kristona seguruenik...

Esan dezakedana, berriz, dudarik gabe, aurtengo kasuan arrakastatsuak izan direla jardunaldiak, Polemikarekin hasteagatik, gizonen partaidetzaren eztabaida larregizkoa izan dela iruditu zait, badira miloika gune, non elkarren artean bildu gaitezkeen feminismoari buruz aritzeko, zergaitik horrenbeste gatazka hiru eguntxo “bio-neska” artean elkartzeko aukerarekin?, zeren beldurra dago?. Polemika, aipamentxo hau baino konplexuagoa dela badakit, baina badakit baita, gizonek parte hartzeko bide irekia izango balute akabo jardunaldi feministekin, hala eta guztiz ere gizonen bat hortik ibili da eta bere partaidetzak ez du giro onik utzi, egian esan...horrekin oraindik ez dela momentua esan dezaket, tristuraz blai.

Lehenengo eguna azaltzeko ez daukat hitzik, zelako subidoia!! 3000 emakume feminista inguru batera ikusteak zoratu ninduen, politena elkarren arteko bereizitasunak, diskurtso ezberdinak, eztabaidatzeko gogoa, umore puntua (ezin hobea aurrera eramandako monologoa izugarri ona) eta bukatzeko hego amerikako emakume borrokalari ezinhobea den Ochi Curiel-ren kontzertua

Eztabaidak ezin hobeak eta gaiak eta partaidetza izugarri ugaritsua, migrazioaren inguruko eztabaida nahiz eta faltan bota, mahaian hitzegin zutenen hegoaldean jaiotako emakumeen hitzaldiak lekutik ez mugitzeko modukoak, Ana Murcia aipagarria, guztiek atzerritartasun legeari egin zioten aipamen, eta horrek ausartu gintuen SOS arrazakeriako batzorde feministakoei legearen kontrako borroka izendatzeko.

Beste mahai esanguratsua niretzako: krisialdiaren inguruan, Amaia Perez Orozko, “La eskalera karakola”ko kideak, “Ecologistas en acción”eko Yayo Herrero eta Cristina Carrasco ekonomialari feministak aurrera eramandakoa. Baita sexualitatearen inguruan egun berean aurrera eraman zena, Montse Pineda, Rosa Sanchis, baina batez ere Ana Tavora psikiatra-psikoterapeuta feministak liluratuta utzi gintuen parte hartu genuen guztiak, OSO ONA...

Ez naizenez larregi luzatu nahi, plazaratutako manifestazioa aipatzea ezinbestekoa da, agian hoberena, “y luego direis que somos cinco o seis” eta “la virgen del rocio es un bio-tio” edo “la virgen maría también entendía/ -también abortaría” leloekin gelditzen naiz, egun guztietan bizitako elkartasuna ere esanguratsua da, batez ere hasiera-hasieratik Aminetu Haidarrekin izandako elkartasuna.

“Biotio eta biomujer”kontzeptu berriekin etorrita “queer-mugimendu feministak” daukan indarra aipatzeko modukoa izan da ,zaratatsua gaia inondik inora. Ondoriorik politena bestalde, asko baino gehiago garela da, nahiz eta queer, ezberdinatasunezkoak, berdintasunezkoak, marimatxoak, edo superwomanak izan, ASKO ETA EZBERDINAK garela argi utzi dit Granadako esperientziak, eta asko daukagula egiteke baita. Indarrez beteta etorri naiz, bakarrik ez nagoela jakinda eta nahiz eta gauza asko ulertzeko (ez konpartitzeko, ulertzeko baizik) agian denbora beharko dudan -Donna Harawayren obra adibidez- bide zuzenean eta indartsu nagoela badakit, ez dela gutxi.

GORA BORROKA FEMINISTA!!

*Oparirik politena Paula eta Rociorekin bertan elkartzea, ¡os kiero locas!

Atzo 2009ko azaroaren 25a, "Indarkeria Matxistaren Aurkako Nazioarteko Eguna" izan zen eta emakumeen kontrako indarkeria salatzeko manifestazioa izan genuen Bilbon. Emakumeok kalean etengabe jasaten dogun indarkeria sexista salatzeko aukera paregabea, indarkeria matxista ez delako etxeetan besterik ez den ematen fenomenoa, kaleetan ere jasaten dogu askok, argi dagoela ematen du baina egia esan ulertzeko nekeza den kontzeptua da.

Egia da udal eta administrazioek egun honen garrantzia behingoz ikustarazten dutela, baita gero eta jende gehiago garela kalera irteten garenok, HALA ETA GUZTIZ ERE, GIZARTEAREN GEHIENGOAK EZ DU EMAKUMEOK JASATEN DOGUN ARAZOA GARRANTZITSUTZAT JOTZEN. Beraien bikoteak hilak izan diren emakumeen arazoa dela pentsatzen dela iruditzen zait, eta horrek amorratzen nau...ia pixkanaka ulertzen goazen zer den indarkeria matxista eta zerk eramaten dituen zenbait gizonei neskak euren propietate gisa ikustera, euren bikote izanda baita ez izanda ere emakumeengana batzuek dituzten jarrera zikinak salatu behar dira.

MAITE ASENSIOK Berria-rentzat egindako laburpena luzatzen dizuet, baita indarkeria matxistaren inguruan egindako elkarrizketa ere.

Indarkeria sexista gaitzetsi eta emakumeen «indarra eta autonomia» aldarrikatu zuten atzo milaka emakumek eta gizonek Euskal Herriko hainbat txokotan. Genero Indarkeriaren Aurkako Nazioarteko Egunaren harira, mobilizazioak egin zituzten feministek, sindikatuek eta erakunde publikoek. Tratu txarrak jasaten dituzten emakumeekiko elkartasuna adierazi zuten, eta balio sexistarik gabeko hezkuntzaren alde mintzatu ziren.

Goizean sindikatuek egin zituzten elkarretaratzeak Hego Euskal Herriko hiriburuetan. Astean zehar egin bezala, lan esparruko sexu jazarpena prebenitu eta desagerrarazteko proposamena berretsi zuten ELA, LAB, ESK, EILAS, EHNE eta Hiru sindikatuek, Sindikalgintzatik indarkeria sexistarik ez! lelopean. Gogora ekarri zuten, halaber, sexuaren araberako lan banaketaren ondoriozkoa dela emakumeen diskriminazioa, eta lan arloan ere, indarkeria sexistak «prekarietate egoeran dauden andreei gordintasun handiagoz» eragiten diela.

Bortizkeria desagerrarazteko eta andreen eta gizonen arteko berdintasuna ezartzeko gizarte eredu berri baten beharra aldarrikatu zuten sindikatu abertzaleek. Hainbat beharrizan nabarmendu dituzte, besteak beste, lantokietan berdintasun planak bermatzea, oraindik emakumeen ardurapean dauden zaintza eta etxeko lanen ekarpena aitortzea, lan mundua eta bizitza pertsonala uztartzeko enpresen antolaketa moldeak aldatzea edota negoziazio kolektiboetan berdintasuna lortzeko neurriak txertatzea.

Erakunde publikoek ere bilkurak egin zituzten goizez. Gasteizen, esaterako, Arabako foru diputatuak, batzarkideak, legebiltzarkideak eta udal zinegotziak elkartu ziren, eta bost minutuko isilunea egin zuten Aldundiaren aurrean. Iruñean ere biktimen aldeko kandelak piztu zituzten. Nafarroako Berdintasun Institutuko zuzendari Sara Ibarrolak nabarmendu zuen «emakumeen askatasunerako eskubidea aldarrikatzeko» eguna zela atzokoa.

Manifestazio jendetsuak

Arratsaldean manifestazioak egin ziren hiriburuetan eta hainbat herritan, koordinadora feministak deituta, Erasoen aurrean, autodefentsa feminista; Maitasunak ez du hiltzen, matxismoak bai edo Erasorik ez erantzunik gabe leloen pean. Urtetik urtera jendetsuagoa da andreen kontrako indarkeriarekiko gaitzespen adierazpena; izan ere, Bilgune Feministak emandako datuen arabera, 7.000 lagunetik gora parte hartu zuten mobilizazioetan. Martxak amaitzean irakurritako manifestuan, autodefentsarako deia egin zieten emakumeei: «Emakumeok ez dugu salbazioaren zain egon nahi, ezin dugu gure segurtasuna eta bizitza beste batzuen esku utzi».

Hori dela eta, mezu «baikorra eta ausarta» plazaratu nahi izan zuten atzo: «Emakumeok indartsuak eta autonomoak gara; gure gorputzak gureak dira; aktiboak gara, aurrea hartzen dugu; ez dugu onartuko gu zapaltzea eta makurtzea, eta beldurrengatik ez dugu atzera egingo». Hartara, beharrezkotzat jo zuten «emakumeok antolatzea, gure artean babestea, eztabaidatzea eta espazio komunak eraikitzea».

Ildo horretan, mugimendu feministak zoriondu egin zituen indarkeria sexistari aurre egin dieten emakume guztiak. Erakunde publikoetatik eskainitako baliabideak, aldiz, indarkeria sexistari «modu indibidualean erantzuten» dietela deitoratu zuten, arazoa era integralean jorratu ordez. Izan ere, egun indarrean dagoen gizarte eredu «hetero-patriarkala» auzitan jarri eta «berdintasun faltsua desitxuratzea» da, mugimenduaren ustez, giltzarria: «Indarkeria mota honen izaera estrukturala aitortzea ezinbestekoa da lana ongi egitekotan».

Iruñeko manifestazioan iazko sanferminetan hildako Nagore Laffage gaztea gogoratu zuten. Dozenaka lagun heldu ziren inguruko herrietatik, eta auzoetatik hirigunerako bidea egin zuten, eskuetan kandelak hartuta. Laffage auziko epaiarengatik «haserre» agertu ziren, Jose Diego Yllanesi erailketa beharrean homizidioa egoztea «bidegabekeria» delakoan. Ildo horretan, eraso mota guztiak gaitzesteko beharraz mintzatu ziren feministak: «Emakume batek ezetz esaten duenean, ezetz da; hori haustea eraso sexista bat da».

Ipar Euskal Herrian, bortizkeria sexistaren aurkako kolektiboak deiturik, ehun pertsona inguru elkarretaratu ziren Baionako Herriko Etxearen aitzinean, besteak beste. Elkarretaratzean dei egin zieten gizarteari oro har eta norbanako bakoitzari, egunerokotasunean bortizkeria sexistaren agerpenak argira ekarri eta errealitate hori salatzeko. Gutuna helarazi zioten Jean Grenet Baionako auzapez eta Frantziako diputatuei bortizkeria sexisten aurkako lege markoa eskatuz.

Irakurri gehiago »

EMAKUMEAK MUNDUAN:

erresistentzia eta errebeldia

Jardunaldiak Bilbon: KURDISTAN-IRAQ

 Kurdistan, Siria, Iran, Irak eta Turkiaren artean dago banatuta; denboran zehar guda ugari jasan ez ezik, hamaika aldiz inbaditua eta okupatua ere izan da. Estaturik gabeko naziorik handiena bada ere, bere identitatea ukatzen diote sistematikoki. Hala eta guztiz ere, ez du amore eman. Mendekotasun eta kontrol estrategiari aurre eginez, Kurdistango emakumeen borroka eta erresistentzia ezinbestekoa da. Beste nazio eraikuntza prozesuetan bezala, emakumeek borroka handi bati egin behar diote aurre: herri mailan, euren identitatea ukatzen duen nazioarteko ingurugiroa; eta emakume mailan, genero bazterkeriak inposatutako hurbileko ingurua. 

Estatu Batuek, Europako aliatuekin batera, Iraken okupazio ilegal eta odoltsua ezarri zioten zazpi urte beteko dira datorren martxoan. Zazpi urte hauetan hondamena, heriotza, ustelkeria baino ez dituzte zabaldu, aurretik lorturiko aurrerapenekin bukatzen saiatuz. Pairatzen duten gatazkaren errealitate gordinaren barruan, eraginkorrak diren horretan, eta erbestean ere emakumeek egoera zailei aurre egin behar izan diete, iraultza eta liberazio beste prozesuetan gertatu legez. Emakumeek bizitzen, euren herriaren askatasunaren alde borrokatzen jarraitzen dute, okupazioak inposatutako atzerapenen kontra, temati, amore eman gabe

GITE-IPESek antolaturiko jardunaldiek, Irak eta Kurdistango emakumeei nola eragiten dien gatazkak  eta honen aurrean emakumeek zelako estrategiak erabiltzen dituzten ere aztertuko dugu ikuspuntu feminista batetik; hala nola, euren jendartean duten paper nagusia, jasaten duten gogorkeria, nola bizi diren eta nola egiten dioten aurre euren herriko burujabetasunaren borrokari.                                       

Hizlariak

Berfin Nesrin, periodista kurda de la cadena de televisión Roj Tv, que desde que fue ilegalizada en Alemania, emite desde Dinamarca.

Haifa Zangana, escritora y periodista iraquí exilada en Londres.

...hitzik gabe gelditu naiz irudi hau ikusterakoan, zenbat lan daukagun egiteko, eneeeeee.....!!!

GORA EMAKUMEON BORROKA 25ean DENOK KALERA